Sultan IV. Mehmed ve Sultan II. Süleyman devri cündîlerindendir. Aynı zamanda iyi bir atıcı ve Eminönü’ndeki Valide Camii’nin kâtibi idi. Eylül 1682’de kabul edilip 1691 yılında kitap hâline getirilen Kanunnamei Rumâd’da kendisini “Reisi tirendazanı rikâbı hümayun ve devleti aliyyenin atıcılar beyi ve İstanbul cündîlerinin reisi” diye tanıtmıştır.

Abdullah Efendi aslen Edirnelidir. İstanbul’un Eyüp ilçesinde büyüdüğü için “Eyyubî” diye de tanınmıştır. Tezkirei Rumâd isimli atıcılık kitabını yazmıştır. 1679 tarihinde okçuların reisi olarak Okmeydanı Tekkesi şeyhi oldu. 1692 yılında öldü. Mezarı, Eyüp’te Veliefendi Bahçesi’ne giden yolun üst tarafındaki mezarlıktadır. Bugün bu küçük mezarlık Düğmeciler Caddesi üzerinde ve Bıçakçı Eyüp Sokağı karşısındadır. Haziredeki en eski tarihli şahide 1673 tarihlidir. Abdullah Efendi’nin taşı mevcut değildir.